Bericht

Ondersteuning elektrolysers: merit order-strategie of portfoliobenadering?

Ondersteuning elektrolysers: merit order-strategie of portfoliobenadering?
profile picture
Jörg Gigler

Recent is bekend geworden dat Brussel Nederland beperkingen oplegt wat betreft het ondersteunen van elektrolyse via de SDE+. Dat vind ik erg spijtig, zoals bijgaande link duidelijk maakt. Wat speelt hier nou echt? Volgens mij 2 zaken:

1. De wens om jaar op jaar de CO2-emissies te verlagen. Daar kan ik in de basis goed in meegaan, want in 2030 willen we 49-55% gereduceerd hebben. In 2050 willen we op 0 uitkomen. Als je duurzame elektriciteit 'onttrekt' aan ons stroomnet, dat nog niet voor 100% is gevuld met groen, door nieuwe toepassingen te stimuleren, dan moet je nog veel meer duurzame elektriciteit gaan maken. Als dat betekent dat je meer gas- en kolenstroom nodig hebt, dan gaat je CO2-prestatie achteruit. Dat klopt en dat is denken van jaar-op-jaar. 

2. De wens om meer toepassingen te ontwikkelen en stimuleren die we moeten verduurzamen. Na 2030, als we hopelijk 100% van onze elektriciteit duurzaam produceren, ontstaat in theorie de mogelijkheid dat we ook nieuwe toepassingen gaan verduurzamen, zoals de productie van moleculen (waterstof etc) uit elektriciteit, de industrie elektrificeren etc. Als we dat rond 2030 willen realiseren, moeten we daar echter nu mee beginnen. 

Waar wringt het nu? Ten eerste dat we geen jaarlijkse doelstellingen hebben voor CO2-emissiereductie. Dus niet voor 2021, 22, 23 en verder. Het klimaat vraagt om een langetermijnvisie. Dat betekent dat we ons hele energie- en grondstoffensysteem moeten verduurzamen en daar moeten we nu mee beginnen. Niet pas als de emmer met elektronen overloopt (hopelijk al voor 2030, en anders erna).

Wat tegen waterstof via elektrolyse zou kunnen spreken, is dat het inefficiënter is dan directe toepassing van elektriciteit. Zou je dan een merit-order moeten maken? Dus eerste alle stroom naar de gangbare elektriciteitsvragers, daarna naar warmtepompen en elektrische auto's? En industriële boilers dan? En elektrische krakers?

Ik denk dat we het ons niet kunnen permitteren om geen aandacht te besteden aan die 80% van ons energiesysteem waar moleculen in omgaan. Gegeven de lange ontwikkeltijden, moeten we NU al die opties naast elkaar ontwikkelen. en ons TEGELIJKERTIJD hard maken voor veel meer zon- en windvermogen dan nu gepland is. We kunnen harder, we willen harder en we moeten harder. 

Terugkomend op elektrolyse: ik pleit voor nu stimuleren zodat we er in 2030 klaar voor zijn. Een protfoiliobenadering dus.

Oh ja, ik heb nog niets gezegd over het feit dat we bij veel meer wind en zon ook opslag, transportcapaciteit en flexibiliteit nodig hebben. Daarbij kan waterstof ook helpen. En import zal ook nodig zijn. Maar laat ik de discussie voor nu niet onnodig gecompliceerd maken.

    

 

   

 

1 reactie

Roald Arkesteijn

Nou Jorg, dat zie ik dus totaal anders ;). Hierbij even wat wrijving creëren:
[1] Die 80% 'niet electronen zijnde', moet zeker naar de 60% gaan en bij voorkeur nog daarboven (meeste rapporten komen uit op 60% elektrificatie). Het 'moleculen probleem' zal daardoor worden gehalveerd tot 40%.
[2 Lees meer
26-sep-2020 10:18
Wil je reageren? Meld je dan aan.